 Wilma Tijhuis (49) werkte 12 jaar als Z-verpleegkundige. Terugkijkend op die tijd zegt ze: “Feitelijk heb ik toen roofbouw op mijn lichaam gepleegd. Ik woog 50 kilo en was dagelijks in de weer met mensen die stukken zwaarder waren dan ik. Tilliften waren er nog niet.”
De rugpijn begon sluipend rond haar dertigste, na de geboortes van haar kinderen. “Aanvankelijk ontwikkel je een gave om ‘om je pijn heen te leven’: je doet alles wel, maar je doet het op zo’n manier dat je je rug zo min mogelijk voelt. Totdat het zo serieus wordt dat je wel naar de dokter moet.” Die besloot spierverslappers voor te schrijven. Er volgden periodes van meer en minder rugpijn, tot het in de vakantie van 2007 echt mis ging. Wilma kwam in januari 2008 onder behandeling van een fysiotherapeut. In mei van datzelfde jaar gaf hij aan dat hij alles geprobeerd had, maar dat hij Wilma niet verder kon helpen. Haar fysiotherapeut was bekend met Fysius en raadde haar aan contact met hen op te nemen.
“Alleen al de uitleg die ik kreeg tijdens het intakegesprek gaf me een geruststellend gevoel. Uit de rugscan bleek dat de onderste wervels niet stabiel waren. Pas na de vierde behandeling begon ik verschil te merken. Ik verwachtte ook niet direct resultaat, ik begreep goed dat pijn waarmee ik al zo lang rondgelopen had ook tijd nodig zou hebben om te verdwijnen.”
Inmiddels zijn er achttien maanden verstreken sinds Wilma bij Fysius binnenstapte. “Ik ben weer in de tuin aan de slag. Ik kan weer zitten op de bank en een boek lezen, voorheen hield ik dat nog geen half uur vol. Voor mijn werk als consulente van een gastouderbureau zit ik veel in de auto, ook dat gaat prima. Ik kan weer kilometers lopen met de hond en doe intensief aan Nordic Walking. Mijn leven is een stuk prettiger geworden.”
|
