 Het staat de 40-jarige Ron Paul nog scherp voor de geest: “16 jaar geleden, toen ik een groothandel werkte, heb ik me heel vervelend vertild aan een kratje.” Dat was het begin van een lange pijnlijke weg. Ron is de trotse vader van twee zoons en een dochter: “De kinderen werden geboren en ik ging minder sporten. Daardoor kreeg ik steeds meer klachten. Ik heb toen voor een kantoorbaan gekozen. Het zittende werk is natuurlijk ook niet bevorderlijk en ik begon steeds verder af te takelen. Eerst lukte het hardlopen niet meer, daarna kreeg ik moeite met autorijden en met uit bed komen en op het laatst kon ik helemaal niet meer slapen. Het is enorm vervelend als je de kinderen niet eens meer kunt optillen.” Alsof dit nog niet genoeg was, raakte Ron ook nog betrokken bij een auto-ongeval waarbij hij nek- en hoofdletsel opliep. Zijn wereld klapte in elkaar en hij kwam korte tijd thuis te zitten.
Juist op dat moment viel een flyer van Fysius in de brievenbus. “Dat prikkelde me om een afspraak te maken. Ik had totaal geen idee van wat me te wachten stond. Er werd een scan gemaakt, waarna me heel duidelijk werd verteld waarmee Fysius me wel en niet kon helpen. Alles was heel transparant. Dat gaf me vertrouwen. Ook de hartelijkheid en betrokkenheid van de medewerkers was echt prettig.”
Bij Ron overheersten de nekklachten. Hij kreeg het advies om daar eerst iets aan te doen. Eenmaal verlost van de nekklachten, zou hij kunnen beginnen met de behandelingen bij Fysius: “De medewerker van Fysius belde me nadat ik behandeld was voor mijn nekklachten, heel attent.”
Ron kon nu zijn rugklachten laten behandelen. “Ik mocht op een apparaat (het OriGene toestel) gaan zitten. Dit toestel werd voor mij ingesteld op basis van mijn scangegevens. Na een korte sessie kon ik weer van het toestel af en was ik klaar. Ik kon me, eerlijk gezegd, niet voorstellen dat deze behandeling me verder zou helpen. Maar al na de tweede of derde behandeling gebeurde er iets. Ik ging weer met een rechte rug lopen. Na vier tot vijf behandelingen kon ik alweer prettiger in bed liggen. Ik merkte echt verschil: ik kwam losser, mijn rug werd sterker, het was een openbaring. Geleidelijk aan ging het steeds beter met me.”
Ron is nu weer sneller dan zijn kinderen. “Pap dat is niet eerlijk, hoor ik nu. Het is heerlijk dat ik de tassen met boodschappen weer kan tillen. Ik schrok zelfs even, toen ik eens plotseling moest rennen en merkte dat het geen problemen gaf.” Hij hoeft niet lang na te denken over de vraag of er veel veranderd is in zijn leven: “Alles is veranderd. Het werken gaat goed. Autorijden is geen probleem. Ik ben voor 99,8% weer de oude. Fysius bedankt!”
|
